बुंदीचे लाडू
केली सुरवात आज फराळ बनवायला , बुंदीच्या लाडवाने...
मुलाची आवडीची फर्माईश
मुलाची आवडीची फर्माईश
तर मंडळी , त्याचं असं झालं....
नेहमी मी माझ्या मुलाला आणि भाच्याला ते शाळेत असताना विचारायचे , " काय करू बाळांनो आज सुटीचं जेवायला?" मग ते एक एक फर्माईशी द्यायचे, पावभाजी, मिसळ, वडापाव, whitesause pasta, असं बरंच काही . मी बरं म्हणायचे . तेही दोघे मग काहीतरी आज मस्त special खायला मिळणार म्हणून खुश असायचे.....
पण नेमकी त्याच दिवशी कामवाल्या बाईने सुट्टी ठोकलेली असायची. मग मी बापडी लागायचे आधी घरकामाला, स्वच्छतेला. सगळी कामं उरकून , घर आवरून जायचे मग दमून. मग नाईलाजाने माझं वाक्य यायचं बाहेर..."हुश्श्य! आता मी फारच दमले. आता मात्र मुगाची खिचडीच करते आणि कढी." दोघेही चेहरे पाडून पण परत हसत हसत माझी चेष्टा करायचे की ,"काय गं आई/ आत्या, एवढ्या सगळ्या मस्त मस्त पदार्थांची लिस्ट अगदी सकाळी विचारून घेतेस आणि शेवटी काय तर खिचडीच करतेस. "
पण मुलंही फार समजूतदार. मी , "हो ना , पुन्हा कधीतरी देईन हां करून" म्हंटलं की म्हणायचे , "असू देत गं, आम्ही गम्मत करत असतो गं तुझी", म्हणून मला मदतीला यायचे. एकजण पापड तळायला घ्यायचा दुसरा सलाड कट करायचा . माझी खिचडी , कढी होईपर्यंत मुलं ताटं ,वाट्या , पाणी घ्यायला सुरुवात करायचे.
आज दिवाळीच्या फराळाची सुरवात करावी असं ठरवलं होतं. सकाळीच उठून विचारलं मग मुलाला, "काय, काय करू सांग आवडीचं? तेच आधी करते. "
मग काय म्हणाला, "आई, बुंदीचे लाडू करशील?" (जरा साशंक वाटलाच😂)
त्याला फार आवडतात. इकडे बंगलोरला काही आपल्याइकडे लग्नकार्यात असतात तसे बुंदीचे लाडू मिळत नाहीत. त्याला तसेच फार आवडतात. काही वर्षांपूर्वी usa ला असताना केले होते मी एकदा दिवाळीत घरी बुंदीचे लाडू. त्यामुळे होतीच साधारण कल्पना पाककृतीची. पण आज मनातून अगदी ठरवलेच की काहीही झालं तरी करायचेच बुंदीचे लाडू. ( मनात म्हंटलं पाखरू उडून जाईल आता.. मोठं झालंय.. शिक्षणासाठी जावं लागेल कदाचित घर सोडून दूर... भाचा तर गेला लांब शिक्षणाला... आलं थोडं गहीवरून. ...)
नेहमी मी माझ्या मुलाला आणि भाच्याला ते शाळेत असताना विचारायचे , " काय करू बाळांनो आज सुटीचं जेवायला?" मग ते एक एक फर्माईशी द्यायचे, पावभाजी, मिसळ, वडापाव, whitesause pasta, असं बरंच काही . मी बरं म्हणायचे . तेही दोघे मग काहीतरी आज मस्त special खायला मिळणार म्हणून खुश असायचे.....
पण नेमकी त्याच दिवशी कामवाल्या बाईने सुट्टी ठोकलेली असायची. मग मी बापडी लागायचे आधी घरकामाला, स्वच्छतेला. सगळी कामं उरकून , घर आवरून जायचे मग दमून. मग नाईलाजाने माझं वाक्य यायचं बाहेर..."हुश्श्य! आता मी फारच दमले. आता मात्र मुगाची खिचडीच करते आणि कढी." दोघेही चेहरे पाडून पण परत हसत हसत माझी चेष्टा करायचे की ,"काय गं आई/ आत्या, एवढ्या सगळ्या मस्त मस्त पदार्थांची लिस्ट अगदी सकाळी विचारून घेतेस आणि शेवटी काय तर खिचडीच करतेस. "
पण मुलंही फार समजूतदार. मी , "हो ना , पुन्हा कधीतरी देईन हां करून" म्हंटलं की म्हणायचे , "असू देत गं, आम्ही गम्मत करत असतो गं तुझी", म्हणून मला मदतीला यायचे. एकजण पापड तळायला घ्यायचा दुसरा सलाड कट करायचा . माझी खिचडी , कढी होईपर्यंत मुलं ताटं ,वाट्या , पाणी घ्यायला सुरुवात करायचे.
आज दिवाळीच्या फराळाची सुरवात करावी असं ठरवलं होतं. सकाळीच उठून विचारलं मग मुलाला, "काय, काय करू सांग आवडीचं? तेच आधी करते. "
मग काय म्हणाला, "आई, बुंदीचे लाडू करशील?" (जरा साशंक वाटलाच😂)
त्याला फार आवडतात. इकडे बंगलोरला काही आपल्याइकडे लग्नकार्यात असतात तसे बुंदीचे लाडू मिळत नाहीत. त्याला तसेच फार आवडतात. काही वर्षांपूर्वी usa ला असताना केले होते मी एकदा दिवाळीत घरी बुंदीचे लाडू. त्यामुळे होतीच साधारण कल्पना पाककृतीची. पण आज मनातून अगदी ठरवलेच की काहीही झालं तरी करायचेच बुंदीचे लाडू. ( मनात म्हंटलं पाखरू उडून जाईल आता.. मोठं झालंय.. शिक्षणासाठी जावं लागेल कदाचित घर सोडून दूर... भाचा तर गेला लांब शिक्षणाला... आलं थोडं गहीवरून. ...)
उठलेच शंभरच्या स्पीड ने लगेच आणि केलीच सुरवात झटपट.😊
पातेल्यात दोन वाट्या बेसन घेतले छान चाळून. किंचितच मीठ घातले. तेल चांगलं कडकडीत तापवून मोहन घातले. गार पाणी घालून भज्यांच्या पिठासारखं पीठ भिजवून झाऱ्याने( आपला तळणीचा हो ) घेतली बुंदी पाडायला....पण बराच वेळ लागायला लागला. बराच वेळ बुंदी पाडूनही quantity काही पुरेशी वाटेना. पुन्हा म्हंटलं दमून बेत कॅन्सल व्हायच्या आत धावा करू आंबेला कॉल करू मातेला. (म्हणजे माझी आई हो). सर्व समस्यांवर एकच उपाय , "आई." लावला लगेच कॉल . दिली तिने टिप...म्हणाली, " पिठात अजून पीठ घालून चकली पेक्षा थोडं पीठ सैल मळून बारीक शेव करून घे. नंतर ती चुरून लाडू कर." एकदम भारीच की ओ आयडिया. मी लगेच पडत्या फळाची आज्ञा शिरसावंद्य मानून तिने सांगितल्याप्रमाणे शेव तयार करून घेतली. झालीही पटकन. गार करून हाताने अगदी बारीक होईपर्यंत चुरून घेतली.
पातेल्यात दोन वाट्या बेसन घेतले छान चाळून. किंचितच मीठ घातले. तेल चांगलं कडकडीत तापवून मोहन घातले. गार पाणी घालून भज्यांच्या पिठासारखं पीठ भिजवून झाऱ्याने( आपला तळणीचा हो ) घेतली बुंदी पाडायला....पण बराच वेळ लागायला लागला. बराच वेळ बुंदी पाडूनही quantity काही पुरेशी वाटेना. पुन्हा म्हंटलं दमून बेत कॅन्सल व्हायच्या आत धावा करू आंबेला कॉल करू मातेला. (म्हणजे माझी आई हो). सर्व समस्यांवर एकच उपाय , "आई." लावला लगेच कॉल . दिली तिने टिप...म्हणाली, " पिठात अजून पीठ घालून चकली पेक्षा थोडं पीठ सैल मळून बारीक शेव करून घे. नंतर ती चुरून लाडू कर." एकदम भारीच की ओ आयडिया. मी लगेच पडत्या फळाची आज्ञा शिरसावंद्य मानून तिने सांगितल्याप्रमाणे शेव तयार करून घेतली. झालीही पटकन. गार करून हाताने अगदी बारीक होईपर्यंत चुरून घेतली.
आता पाक....
जेवढं बेसन त्याच्या निम्याहून थोडी जास्त साखर घेऊन आईने सांगितले एकतारीच्या किंचित पुढचा पाक करून , त्यात वेलदोडा पूड, केशर, लवंग भाजून केलेली पावडर( 1/2 चमचा) आणि बारीक केलेली शेव , टरबूजबी , असं सर्व साहित्य घालून लाडू वळायचे.
पण झालं काय मी केले तसेच तर लगेचच साहित्य अळून येऊन नुसतीच बुंदी सुट्टी सुट्टी राहायला लागली. म्हंटलं आता काय करावं?
परत केला धावा आमच्या लाडक्या मातेचा. ....लावला फोन परत....दिली तिने एक युक्ती...म्हंटली," पाक गेला तुझा फार पुढं... आता वाटी दीड वाटी घे पाणी, त्यात घाल 2/3 चमचे साखर, ...पांढरी उकळी आली रे आली की लगेचच गॅस बंद करून थोडं तूप आणि हे पाणी दोन्ही त्या बुंदीवर ओत. "
एकदम काटेकोर युक्ती आणली मी आमलात आणि पटापट लाडू बांधून केले तयार.
अशाप्रकारे बुंदीच्या लाडवांची लाडक्या पिल्लाची फर्माईश सुफळ संपूर्ण झाली .
आणि मला पावती आणि बक्षिस मिळाले. त्याच्या चेेहऱ्यावरचा 'आनंद'आणि त्याने मारलेली 'गोड मीठी".😊
©सौ. श्वेता अनुप साठये
पण झालं काय मी केले तसेच तर लगेचच साहित्य अळून येऊन नुसतीच बुंदी सुट्टी सुट्टी राहायला लागली. म्हंटलं आता काय करावं?
परत केला धावा आमच्या लाडक्या मातेचा. ....लावला फोन परत....दिली तिने एक युक्ती...म्हंटली," पाक गेला तुझा फार पुढं... आता वाटी दीड वाटी घे पाणी, त्यात घाल 2/3 चमचे साखर, ...पांढरी उकळी आली रे आली की लगेचच गॅस बंद करून थोडं तूप आणि हे पाणी दोन्ही त्या बुंदीवर ओत. "
एकदम काटेकोर युक्ती आणली मी आमलात आणि पटापट लाडू बांधून केले तयार.
अशाप्रकारे बुंदीच्या लाडवांची लाडक्या पिल्लाची फर्माईश सुफळ संपूर्ण झाली .
आणि मला पावती आणि बक्षिस मिळाले. त्याच्या चेेहऱ्यावरचा 'आनंद'आणि त्याने मारलेली 'गोड मीठी".😊
©सौ. श्वेता अनुप साठये
2/11/2018
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा